გასულ ღამეს სოციალური ქსელი ომს გამოქცეული უკრაინელი გოგოს ფოტომ მოიცვა, გიორგი ლომსაძემ საზოგადოებას მარტა გააცნო, რომელიც ქალაქ ხარკოვიდანაა და თბილისში შვილთან ერთად, ომის დაწყების შემდეგ ჩამოვიდა. მარტა უგემრიელეს უკრაინულ კერძებს ამზადებს და თავს ამჟამად სწორედ ამ საქმიანობით ირჩენს.
უკრაინაში დიდ საერთაშორისო კომპანიაში ხელმძღვანელად ვმუშაობდი, 8 ქვეყანასთან მქონდა საქმიანი ურთიერთობა მათ შორის: საქართველო, მოლდოვა, აზერბაიჯანი, სომხეთი, ყაზახეთი, უზბეკეთი, თურქმენეთი და ბელარუსი გახლდათ, ამ უკანასკნელთან ურთიერთობას ახლა ვწყვეტთ. ქმართან და პატარა ქალიშვილთან ერთად (ახლა ის 2,6 წლისაა) სრულფასოვანი ცხოვრებით ვცხოვრობდით კიევში.
The Diary ომის გამოცხადების პირველივე დღიდან აქტიურად აშუქებდა უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებს, დღეს კი პლატფორმას და პრექტ GOGO!-ს იმ უკრაინელ გოგოებსა და ქალებს ვუთმობთ, ვინც ომს გამოექცა და თავი საქართველოს შეაფარა.
ჩვენ კიევში ვცხოვრობდით, ბავშვები დადიოდნენ სკოლაში და საბავშვო ბაღში, ესწრებოდნენ ცურვას, აიკიდოს. მე მქონდა საკუთარი ბიზნესი - ბეწვის ნაწარმის შოურუმი. ისინი ცხოვრობდნენ ჩვეულებრივი, მაგრამ ამავე დროს საინტერესო და აქტიური ცხოვრებით.
The Diary ომის გამოცხადების პირველივე დღიდან აქტიურად აშუქებდა უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებს, დღეს კი პლატფორმას და პროექტ GOGO!-ს იმ უკრაინელ გოგოებსა და ქალებს ვუთმობთ, ვინც ომს გამოექცა და თავი საქართველოს შეაფარა.
The Diary ომის გამოცხადების პირველივე დღიდან აქტიურად აშუქებს უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებს, დღეს კი პლატფორმას და პრექტ GOGO!-ს იმ უკრაინელ გოგოებსა და ქალებს ვუთმობთ. დღევანდელი დღის GOGO! ირინა სიროტაა, ფიტნეს ინსტრუქტორი, რომელმაც საქართველოში ცხოვრების გადაწყვეტილება 2017 წელს მიიღო
მე მქვია ვიქტორია ვასილენკო, ვარ 31 წლის. 2014 წელს კიევში გადავედი საცხოვრებლად დონეცკის ოლქის პატარა ქალაქიდან. როგორც ახლა ვხვდები, მშვენიერი ცხოვრება მქონდა, ვოცნებობდი, ჩემი ოცნებები ნელ-ნელა რეალური ხდებოდა.
სტრესისგან, დაძაბულობისა და ნეგატიური ენერგიისგან გათავისუფლება ყველას სხვადასხვანაირად გამოგვდის, ზოგიერთებმა ჩვენი რუტინაც კი შევიმუშავეთ და ვცდილობთ უარყოფითი ემოციებისგან მაშინვე დავიცალოთ, როგორც კი ამის საჭიროებას ვიგრძნობთ და ეს ასეც უნდა იყოს.
„ჩემი ჰობი ვაქციე ბიზნესად, სრულყოფილად შევისწავლე ტექსტილის მიმართულება და გავხსენი ატელიე ერთი ნაჩუქარი საკერავი მანქანით“
ნათელი გონებისთვის არ არსებობს საზღვრები, შეზღუდვები ან ჩაკეტილი სივრცე, ის გამოსავალს ყოველთვის პოულობს და შთაგონების ძიებაში ზოგჯერ საკუთარ საწყისსაც უბრუნდება, ასე მოხდა ერთი ძალიან ნიჭიერი, შრომისმოყვარე და ყოვლისშემძლე გოგოს ცხოვრებაშიც - ქეთა ლომიძემ, რომელთა რეგალიისა და საქმენი საგმირონის ჩამოთვლა აუცილებლად შორს წაგვიყვანს, პანდემიის პერიოდში სტარტაპი წამოიწყო და Loop-ით ბიზნესსამყაროს კიდევ ერთი ახალი ამპლუით შეუერთდა.
